Electric boogie dance to jeden z tańców nowoczesnych, element breakdance’u. Jego początki zaobserwowano we włoskiej i francuskiej pantomimie, kiedy to w XIX wieku artyści występujący na ulicach wykonywali dziwne, niespotykane dotąd gesty. Było to np. wspinanie się po wyimaginowanej linie, dotykanie niewidzialnej szyby, itp. Jednak istotny ruch w “elektryku” przypominający chód robota, powstał dopiero w XX wieku, wraz z rozwojem techniki. Przyjął się wtedy na stałe do repertuaru tego stylu tanecznego i jest wykorzystywany do dziś. Następnie stał się popularny i został udoskonalony w latach ’70 przez mieszkańców Los Angeles, jednak ówczesna muzyka nie była przystosowana do ruchów Elektro i Robota i dopiero w ok. 1980 roku powstał doskonały podkład pod ten niezwykły taniec. Charakteryzował się krótkimi, urywanymi dźwiękami i mocnym rytmem.

Obecnie nazwa electric boogie wychodzi już z mody, jest często używana w Polsce, jednak na świecie przyjmują się różne wersje angielskie, jak popping czy funk styles. W tańcu tym można wyróżnić bardzo wiele figur możliwych do wykonania, a bardziej zaawansowani tancerze sami je wymyślają. Oto pokrótce opisane najczęściej występujące ruchy:

· Robotics - najwcześniej powstały trik, są to nagłe zatrzymania ciała przez napięcie mięśni, tzw. zacinki lub spięcia, tak, jakby na krótko kopnął cię prąd.

· Smooth - ciągłe przepuszczanie fali przez ciało, np. od ręki do ręki lub od nóg do głowy. Stwarza to iluzję, jakbyś był z gumy.

· Egiptian - przyjmowanie póz jak na hieroglifach egipskich na ścianach piramid. Ramiona, przedramiona i dłonie uginamy pod kątem 90 stopni, a nogi zaś tylko lekko zginamy, chodząc na boki.

· Popping - nagłe wysuwanie części ciała, np. gwałtowne padnięcie na kolana. Wygląda to, jakby ktoś niespodziewanie popchnął cię od tyłu.

· Float - element smooth’a, polega na płynnym przesuwaniu się po podłodze, dającym efekt chodzenia w powietrzu. Jest to standardowy sposób poruszania się podczas „falowania”.

· Wibracje - wprawianie całego ciała w drżenie, przy czym figury i kroki są dowolne i zależą od inwencji twórczej tancerza.

· Heartbeat - czynności sprawiające wrażenie mocnego bicia serca. Efekt ten uzyskuje się biorąc głęboki oddech, a następnie silnie wypinając klatkę piersiową w trakcie bitu (zgodnie z rytmem).

· The bicycle - wykonywanie takich ruchów rękami i nogami, które będą przypominały jazdę na rowerze.

W tańcu elektro panuje dowolność ubioru, jednak najodpowiedniejsze są luźne, aczkolwiek nie za bardzo wiszące spodnie i bluza. Dobrym dodatkiem jest czapka z daszkiem, którą można robić tzw. młynek. Przydaje się też umięśnione, wyćwiczone na siłowni ciało (przynajmniej do wykonywania bardziej zaawansowanych trików :-). Ciekawym elementem może być również samodzielnie wymyślona odpowiednia mimika - doda układowi oryginalności. Jednak najlepszym sposobem na stworzenie własnych, wyjątkowych figur jest czerpanie z innych stylów tanecznych, np. tańca towarzyskiego, nowoczesnego czy baletu. Bowiem każdy tancerz elektro chcący doskonalić i rozwijać swoje umiejętności powinien pamiętać, że sukces jest możliwy do osiągnięcia nie tylko dzięki perfekcyjnemu opanowaniu podstaw, ale także uruchomieniu własnej wyobraźni.